Janusz Kotarba (1950-2003)
Twórca i założyciel firmy paganini (1992) oraz działającego w jej ramach wydawnictwa.
Wydawca, nauczyciel, przedsiębiorca, animator środowiska muzyków chrześcijan, współtwórca – razem z o. Andrzejem Bujnowskim – Magazynu Muzycznego RuaH.
Był człowiekiem niezwykle sumiennym, pracowitym, twórczym i pełnym wiary.
Budował swoją rodzinną firmę na solidnych fundamentach.
Śmiertelna choroba przerwała Januszowi ziemskie budowanie.
Janusz zmarł 5 marca 2003 roku, w Środę Popielcową, po walce z chorobą nowotworową.
Firma przetrwała i dziś rodzina kontynuuje Jego dzieło.
Nazwa firmy paganini pochodzi od pseudonimu, jaki Janusz miał wśród kolegów w czasach studenckich, zwłaszcza w Duszpasterstwie Akademickim „Beczka” – swoim wyglądem (wyrazisty profil, długie, czarne, kręcone włosy) przypominał słynnego skrzypka.
Świątniki Górne
Janusz Kotarba urodził się 19 lutego 1950 r. w Świątnikach Górnych, ok. 20 km od Krakowa. To jedna z najpiękniej położonych miejscowości Pogórza Karpackiego. Z południowego zbocza rozciąga się malowniczy widok na łagodne wzniesienia Beskidów z wyniosłą Babią Górą. W dali widać Gorce, a na wschodzie rysują się Pieniny. W pogodne i słoneczne dni odsłaniają się ostre i ośnieżone szczyty Tatr. Patrząc ze Świątnik w kierunku północnym można spojrzeć na Kraków „z góry” – tak jak według legendy kilka wieków temu uczyniła to Królowa Jadwiga, która jadąc z Węgier do Polski po raz pierwszy Kraków zobaczyła ze Świątnik Górnych.
Góry
Janusz lubił chodzić po górach. W czasach studenckich należał do Studenckiego Koła Przewodników Górskich. Był dobrym przewodnikiem i kompanem. W okresie Solidarności i w stanie wojennym górskie szlaki i schroniska stawały się oazą wolności. Janusz często wędrował po górach z młodzieżą, niestrudzenie śpiewając piosenki turystyczne, historyczne i patriotyczne. W 1993 roku zapoczątkował i zorganizował GORCSTOK – spotkania z piosenką turystyczną na stokach Gorca, na namiotowej Bazie SKPG, które odbywają się do dziś, co roku w przedostatni weekend sierpnia.
Sport, aktywne życie
Janusz prowadził aktywny tryb życia: jeździł na rowerze, podróżował, wędrował po górach, jeździł na nartach, pływał. Był też wielokrotnym mistrzem Olimpiad Gier Nietypowych, które odbywały się w Krakowie w latach 90-tych, w parku Jordana. Janusz był bezkonkurencyjny w zapomnianej już dziś grze w „zośkę”.
Nauka, studia
Uczył się w Technikum Energetycznym w Krakowie; maturę zdał 1969 roku. Następnie studiował matematykę, na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1975 roku uzyskał dyplom WSP w Krakowie. Został nauczycielem matematyki w Studium Nauczycielskim i LO w Krakowie i pracował tam do 1992 roku.
Piosenka studencka i turystyczna
Jego pasją była zawsze muzyka – grał na gitarze. W latach studenckich, założył grupę HOBO która otrzymała wyróżnienie na Studenckim Festiwalu Piosenki w Krakowie w latach 1976-77. Grupa HOBO brała udział w licznych przeglądach poezji śpiewanej i turystycznej w Polsce a nawet za granicą Na początku lat 90-tych Janusz prowadził w krakowskim radiu Mariackim „Klub Muzyki Hobo” oraz czwartkowe spotkania ludzi kochających góry i poezję śpiewaną. Spotkania odbywały się w piwnicach baru sałatkowego „Chimera” w Krakowie przy ulicy Św. Anny.
SOLIDARNOŚĆ, stan wojenny
W okresie Solidarności aktywnie włączył się w działalność Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego SOLIDARNOŚĆ, brał udział w strajku w Gdańsku jako przedstawiciel krakowskiej oświaty. Aktywnie kontynuował działalność związkową i opozycyjną w okresie stanu wojennego. W latach 1983-86 opracowywał i wydawał śpiewniki i kasety z pieśniami patriotycznymi. Założył Grupę „Grono Przyjacielskie” i wspólnie z przyjaciółmi stworzyli – docierając do materiałów źródłowych – śpiewnik pieśni z wojny 1920 roku, pt. „Piosennik Powstania Styczniowego” i „Pieśni Obrońców Lwowa 1918-20”. Organizował również koncerty patriotyczne w kościołach i wspólnotach, które go zapraszały.
Rodzina
W 1982 r. Janusz ożenił się z Gosią, założył rodzinę, na świat przyszły ich dzieci: Weronika (1983), Piotr (1985), Antonina (1986), Jan (1987).
Okres przemian
W okresie przemian Janusz aktywnie włączył się w pierwsze demokratyczne wybory, był członkiem Komisji Wyborczej. Zorganizował wspólnie z przyjaciółmi niezależne przedszkole dla swoich dzieci, a także Teatrzyk dla dzieci „Scena pod Aniołem”, we wspomnianej już Chimerze. Wspierał działania Społecznego Towarzystwa Oświatowego, które zakładało pierwsze społeczne szkoły w Krakowie; do jednej z nich, Szkoły im. Piotra Michałowskiego chodziły dzieci Janusza.
Muzyka chrześcijańska
Janusz zrezygnował z pracy w oświacie i w latach 1991-99 został kierownikiem działu fonograficznego w Wydawnictwie m. Lata 90-te to okres spektakularnych nawróceń muzyków rockowych i powstanie muzycznej sceny chrześcijańskiej w Polsce. W Wydawnictwie m wydane zostały jedne z pierwszych kaset z chorałem gregoriańskim, „Listowe piosenki”, „Pieśni postne” Antoniny Krzysztoń i inne. W 1997 roku Janusz, wraz z o. Andrzejem Bujnowskim założyli Magazyn Muzyczny RUaH, który opisywał wydarzenia muzyczne, koncerty, festiwale, powstające zespoły, promował płyty, informował o terminach muzycznych wydarzeń. Do RUaH dołączana była płyta z najciekawszymi piosenkami. W 1999 roku Wydawnictwo m podjęło decyzję o zaprzestaniu wydawania tego czasopisma. Janusz zdecydował się na samodzielną edycję RUaH-a w ramach maleńkiej firmy rodzinnej paganini. Było to szalone przedsięwzięcie. Bóg pobłogosławił tej decyzji. Zaledwie pół roku później Janusz został wyłącznym dystrybutorem płyty „A gu gu” Arki Noego, która osiągnęła spektakularny sukces sprzedając się w kilkumilionowym nakładzie. Środki z jej sprzedaży stanowiły zaplecze dla wydawania Magazynu Muzycznego RUaH, a także płyt innych muzyków chrześcijańskich.
Magazyn Muzyczny RUaH otrzymał w 2001 roku wyróżnienie TUBA DEI.
Janusz w 2001 roku założył portal internetowy o muzyce chrześcijańskiej ruah.pl, który otrzymał pierwszą nagrodę w konkursie katolickich stron internetowych Fundacji „Opoka”.
W 2000 roku założył sklep internetowy www.paganini.com.pl, który działa do dziś.